Het relaas van een Nederlandse tourspeler St?phane Lovey

ImageWat maakt een Nederlandse tourspeler zoal mee op reis richting een toernooi? St?phane Lovey speelde in de week van 14 februari jl. in India in het Hero Honda Masters. Golfnet maakt u deelgenoot van Lovey?s belevenissen.

Het begon al met een vertraging op Schiphol, waardoor hij bijna zeker zijn aansluiting in Moskou zou gaan missen. Toen de vertraging meer dan 2 uur werd, en hij al in het vliegtuig zat, werd duidelijk dat hij niet meer op de geplande tijd in Delhi zou zijn. De vertraging werd uiteindelijk zelfs bijna 4? uur. (waarvan 2? in het toestel gewacht!).

Eenmaal aangekomen in Moskou was alles erg onduidelijk, er was nergens informatie te vinden en de reizigers moesten zelf maar alles uitzoeken. Het zgn. airport hotel was een half uur rijden van de luchthaven. Gelukkig had Lovey twee truien bij zich en had hij uit voorzorg zijn eerste benodigdheden in zijn handbagage meegenomen, want de gewone bagage bleef in transit.

Het hotel zag er redelijk uit, maar de kamers waren nog uit de tijd van Breznjev. Het ergste was dat de eerstvolgende vlucht pas 24 uur later zou gaan. Bovendien mocht onze geplaagde golfer nergens heen, hij mocht uitsluitend in zijn hotelkamer blijven. De fitnessruimte in het hotel was zelfs verboden terrein!

De vlucht naar Delhi was een ramp. De crew was erg goed, maar de passagiers erg vervelend en zeer asociaal. Eenmaal aangekomen in het hotel, bleek dat er voor maandag nog helemaal niets was geregeld wat betreft vervoer naar de golfbaan, etc. Gedurende de hele week was het vervoer erg slecht georganiseerd. Zo werden busschema?s ?s avonds laat pas voor de volgende dag opgehangen en konden de golfers niet fatsoenlijk zitten in de te kleine bussen. Bovendien was het 30-45 min rijden over slechte wegen naar de golfbaan en kenmerkend voor de slechte organisatie was dat de eerste dag de chauffeurs de weg moesten vragen. Het hotel was wel erg goed en het restaurant idem dito.

Ook de golfbaan was in orde; lang (6 par 4-en over 400 m), maar in goede conditie. De greens waren goed, maar moeilijk te lezen. Lovey beschikte over een goede caddie, maar had vooral moeite met de snelheid, be?nvloed door de grain.

Hieronder leest u het persoonlijk verslag van St?phane.

?De eerste ronde was niet erg goed, met name het putten. Na 8 holes was ik +3 met 2 3-putts. Op mijn 9e (de 18e hole, par 4 van 432m met green achter een vijver, normaal een par 5) sloeg ik mijn tweede schot van 187m tegen de wind met een houten 5 perfect op lijn. Ik zag echter niets landen of ?splashen, ook mijn caddie niet. Wat bleek: de pin stond helemaal achterop en mijn bal was zo?n 4 meter achter de pin geland tegen een steile helling met redelijk hoge rough, maar had zo?n enorme kick gekregen, dat die omhoog en vooruit was gegaan en over alles heen (publiek en reclameborden) en 15m out of bounds lag! Gevolg: double-bogey. Ik was daardoor toch een beetje van slag en maakte prompt twee drie-putts. Daarna ging het wel weer, wat birdies missen en ??ntje gemaakt. Op mijn laatste hole echter (een vreemde par-5) sloeg ik mijn tweede (blinde) slag iets te veel links en die rolde helemaal door het water in. Mijn volgende slag naar de green spinde terug van de green af en naar links en ook die eindigde in het water. Gevolg: een 8! De volgende dag zou een score van ?4 of ?5 nodig zijn om de cut te halen. Ik begon erg goed, maar de putts wilden nog niet. Op de 5e gebeurde er weer iets naars: par 4 van 428 m tegen de wind. Een zeer goede drive viel net in de semi-rough en bleek naar links gestuiterd. De bal lag goed, maar naast een boompje, waardoor ik nauwelijks een swing kon maken. Derde slag op de green en iets te gretig om par te redden resulteerde in een double-bogey. Daarna erg goed gespeeld en maakte 4 birdies in de volgende 8 holes. Ik had nog alle kans om de cut te halen (stond toen ?1 met 5 holes te gaan). Op weer een vreemde par 5 werd mijn derde slag een ?flyer? en lag 1m recht achter de vlag op de apron. Maar een sterke downhill putt. En dat downgrain! Dat werd helaas een drieputt. Na weer een gemiste birdie op 15 viel het doek op 16. Mijn afslag op deze par drie viel net links van de green en stuiterde verder naar rechts. Een matige chip werd gevolgd door een drieputt. Vervolgens op 18 na een enorme drive slechts 158 meter naar de vlag. Mijn slecht geslagen slag kwam in het water en een double-bogey was mijn deel. Ik ben uiteraard teleurgesteld, maar merkte wel dat mijn vorm steeds stijgend is. Drie weken zonder ?cht golf sinds de Qualifying School haalt je wel uit je ritme. De verloren dag door de reis was ook niet prettig. Die zou eigenlijk benut worden om een dag enkel te putten en te chippen. Hierna door naar Spanje voor het eerste EPDTour evenement.?