Eerst sponzen, dan pas scoren
door Gertjan van Geen
Hij zoekt zeker niet de makkelijkste weg en gezien de leeftijd van Eduard Schwarz zou je een dergelijke stap ook niet snel verwachten. Maar de 29-jarige golfer uit Voorschoten duikt in het diepe. Hij zegde zijn baan als adviseur retail bij ING op en is per 1 april profgolfer. ,,Ik weet niet wat me allemaal te wachten staat. Voorlopig kijk ik niet naar mijn scores, maar ben ik aan het 'sponzen'; ik neem alles tot me'', aldus Schwarz.
Gezien zijn levensloop is het op zich weer minder vreemd dat Schwarz nu pas de stap neemt. Geboren op de eerste dag van de lente in 1978, is een nieuw geluid voor hem welkom. Een kleine acht jaar immers bleven de clubs in de golftas. Schwarz is daarmee als golfers net zo vers als op zijn twintigste, maar wel een kleine tien jaar levenservaring rijker.
Op zijn veertiende kreeg hij tien golflessen cadeau van zijn vader voor zijn verjaardag. Schwarz ontpopte zich al snel tot een talent dat de nationale selecties haalde. Een droomcarrière lag in de lijn der verwachtingen, maar het leven naast de golf courses was een stuk minder rooskleurig. ,,Toen ik op de middelbare school zat, werd mijn moeder opgenomen in Endegeest. Ze lijdt aan het syndroom van Korsakoff en zit nu in Zuydtwijck, een zorginstelling voor dementerende mensen. Mijn vader zit daar ook sinds twee jaar. Als scholier kreeg ik zonder moeder even wat minder sturing dan anderen, met alleen een vader thuis. Mijn zussen waren het huis uit en ik ontwikkelde me tot een heel vervelend mannetje. Als het even niet ging op de baan, ging ik met mijn clubs gooien. Nu heb ik een heel andere kijk op golf. Ik ben veel rustiger, denk anders over de dingen na.''
De minder prettige privé-omstandigheden waren een directe aanleiding om de golfclubs op te bergen. Zijn oudste zus vatte hem in zijn kraag en Schwarz ging bij haar wonen. ,,Naar mijn ouders luisterde ik niet, maar naar mijn zussen wel. Ik heb twee moeders, nog altijd.''
Hij rondde zijn heao-opleiding in Den Haag af, werd hypotheekadviseur in opleiding en pakte, met al zijn bagage, de clubs weer op. Meteen bleek dat zijn gaves hem niet in de steek hadden gelaten. Vorig jaar bracht hij zijn 'handicap' van 5 naar 2. Een megasprong gelet op het feit dat de handicap steeds met eentiende omlaag gaat, maar nog altijd geen status die zijn speciale gaven verraadt. De top-amateurs hebben immers een 'plus-handicap'. Schwarz: ,,Ik weet dat ik het talent heb om door te groeien. het afgelopen jaar ging super, terwijl ik van half negen tot vijf aan het werk was en alleen 's avonds wat kon trainen. Ik ben nu de hele dag bezig en ik ga hard vooruit. De beslissing om prof te worden was niet makkelijk. Mijn vriendin dacht dat ik een geintje maakte. Ze had het er best moeilijk mee, want ik ben straks natuurlijk veel weg. Ik heb er alles voor over om te slagen, maar ik weet niet of ik mijn relatie op het spel zou zetten. Wie weet: straks kan ik misschien wel veel geld verdienen, zodat zij haar baan kan opzeggen en meegaan.''
Om golf hangt nog altijd de rijkeluisgeur. Ook Schwarz ziet op de EPD Tour, het tweede voorportaal van de grootste toernooien, anderen in dikke Duitse wagens aan komen rijden. ,,Die hebben in hun ouders de grootste sponsor.'' De Voorschotenaar zelf moet het met bescheidener middelen doen. Hij heeft de kosten van zijn eerste jaar begroot op 40.000 euro, waarvan hij een kleine 13.000 al binnen heeft. Zijn autootje en golfbenodigdheden worden betaald, de website www.eduardschwarz.com wordt gebouwd en bij zijn zwager kan hij gemiddeld een dag in de week werken om aan meer middelen te komen. Schwarz beseft dat hij een lange weg met voetangels en klemmen betreedt. ,,Ik ben voorbereid op heel wat tegenslagen. Ik gun mezelf drie jaar de tijd om in de topvijf van de EPD Tour te komen en dan de stap naar de challengers te maken. Daarna moet ik binnen vijf jaar een kaart voor de Europese Tour hebben bemachtigd.''
Zijn eerste twee toernooien – in Spanje en Frankrijk – heeft hij achter de rug, zonder noemenswaardige uitslagen te hebben geboekt. ,,Ik kijk voorlopig niet naar scores, want ik kan van mezelf op dit moment nog niets verlangen. Ik moet er eerst van genieten, want ik vind dit toch het leukste om te doen? Ik moet dus ervaring opdoen, veel sponzen en leren omgaan met teleurstellingen. In Spanje eindigde ik dag twee met een bogey (een boven par red.) en een double bogey. Ik heb mijn kaart ingeleverd, ben naar het appartement gereden en heb en biertje genomen. Dat is ook niet alles in je eentje. Maar er zijn ook dagen die snel gaan. Je staat op, gaat golfen, oefent wat er fout is gegaan en je bent zo zeven uur verder.''

